کشف حقیقت آسان تر است از قرار دادن آن در مکان صحیح خویش... "سوسور"

کاش راضی به کم تر از "انسان"  بودن نباشیم. و برترین جایگاه هستی را در مسیر (+) درست آن هدایت نموده و از این همه اختلال و طوفان و سیلاب ها و زلزله ها دور نماییم.

می شناسمش

روزی رسول خدا صلی الله علیه و سلم به خانه ی یکی از اصحاب تشریف بردند و بعد از دیدار با اهل آن خانه بچه ی خردسال آنان را مورد مهر و محبت قرار دادند و با او بازی نمود، در این بین بچه ی خردسال این خانه مانند بیشتر کودکان شیفته ی آن حضرت شد...

مدتی بعد صدای اذان بلال از مسجد رسول خدا (ص) به گوش رسید و مردم با اشتیاق روانه ی مسجد شدند و در صف ایستاده منتظر حضور پیشنماز خویش، پیامبر(ص)...

ولی هنگامی که پیامبر (ص) می خواست آن منزل را ترک کند بچه ی خردسال گریه می کرد...

پس پیامبر رحمت (ص) بچه را در آغوش گرفت و راهی مسجد شد. صف نماز گزاران شکافته شد و ایشان در محراب دستور اقامه را دادند. بلال قامت را ادا نمود و ... الله اکبر... جماعت آغاز شد.

کودک هنوز در آغوش فرستاده ی خدا آرام گرفته بود. وقتی آن حضرت (ص)به رکوع یا سجده می رفت بچه را به زمین می گذاشت و هنگام برخاستن دوباره او را بغل نموده و ادای فرض در برابر خداوند صاحب عزت می نمود.

اين گوشه اي از كردار اسوه ي انسان هاي اين كره ي خاكي است.

تولد مایه ی مباهات جنس بشر در تاریخ گیتی را به شما تبریک می گویم.

زندگی زلال

بَه...

    بَهـ...

             بهـــار

جوششی در چشمه ی اندیشیدنم! |