و همچنان دارم این دلواپسی را در خویش می جویم که گم نکنم تنها شاه کلید خوشی و سعادت را در این کولاک اندیشه ها.
و از بند هر چه اسیر و خرد می نماید، به بندگی تنها موجودی که استقلال و اختیار می بخشد و روح را وسعت می دهد برسم.


نوشته شده در دوشنبه سوم بهمن 1384ساعت 18:6  توسط کیوان
|