آدم

به نور بیاندیشیم...

ندیدن، هستی را تلف می کند.

تنها نباشیم...

که هستی ما یکی است.

و در ایاک نعبد و ایاک نستعین نماز همه را یاد کنیم.

که از یک انسان آفریده و جدا شده ایم، و اکنون در پی یکی شدن، همصحبت و همراز و همنفس می جوییم...

همدیگر را گم کرده ایم.

رنج یکی نبودن.................

...............سخت است.