باور کنیم...؟

در آغاز ارتباط مستقیم خداوند با انسان، آفریدگار تن و ذهن های ما اسباب و لوازمی که برای برقرای درست و همیشگی این ارتباط لازم است را متذکر می شود:

1. باور به نادیدنی ها... " یومنون بالـغیب"
2. التزام  به ارتباط به روش صحیح "برپایی نماز: یقیمون الصلوه"
3. درک باقی آفریده ها و پای نهادن در یاری رساندن و قوت بخشیدن به آنها "و مما رزقناهم ینفقون"
4. ...

فعلاْ تا اینجا را بد نیست نگاهی بیاندازیم. آیا درک و تصور شفافی از باور نادیدنی در اندیشه ما ریشه دارد؟

والاترین و اورژانسی ترین باور در این زمینه باور نمودن وجود خود گوینده و پایه گذار این ارتباط یعنی خداوند مهربان و پاک است.

ولی باور داشتن کسی بدون تصور و فهم مناسبی از وی کار سخت و شاید نادرستی باشد.

خدا کیست؟

در به رسمیت شناختن نزدیکان خود و دیگر اشخاص ویژگی ها و خصوصیات بی شماری از آنان در ذهن ما یادآوری می شود و حتی نوع ارتباط ما نیز معلوم و معین است که دوستانه، معمولی، یا از انواع سطوح ارتباطی دیگر برخوردار هست.

برای تشکیل باور درست از کسی، باید حتماْ صفات و خصوصیات فرد مورد نظر در تمامی جوانب عاطفی، اقتصادی، اجتماعی و... در اندیشه و نظام باور ما گسترده باشد.

پیامبر خدا (صلی الله علیه و سلم) در این زمینه دست به توصیف مفصل و دقیقی از ارتباط ممکن انسان با آفریدگار وی در تمام ابعاد زده و به ویژه باور نکردنی ترین و ممتازترین مرحله ی این ارتباط را نیز تشریح می فرمود... تا بلکه قلبها تمایل بیشتری برای یاد محبوب پیدا کرده و آهنگ مطمئنی از دیدار یار بنوازند.

آری دیدار و رویت باری تعالی و روزهای عزیمت بهشتیان برای ملاقات پروردگار به زیبایی در احادیث پیامبر شکیبا و رئوف اسلام زمزمه شده اند...

در ادامه به یاری خداوند همین بحث را به تفصیل بیان نموده و از شما خوبان دوستدار زیبایی و مهر هم انتظار همراهی دارم.